21 juli. De dag waarop de eerste koning der Belgen zijn eed aflegde, en dus nationale feestdag van het koninkrijk. Niet enkel een dag waarop de winkels sluiten en het naar goede traditie zou moeten regenen (waar blijft die regen vandaag trouwens?), het leger defileert en de koning een toespraak houdt, maar ook een dag waarop blijkt dat Kerk en staat in België nog lang niet gescheiden zijn. Over de banden van wijlen koning Boudewijn met christelijke cultussen zijn boeken geschreven, maar hedenochtend bleek tijdens het Te Deum dat zowel het koningshuis als vooraanstaande politici nog steeds eer betonen aan de katholieke Kerk. Het vorstenpaar samen met voormalig koningin Fabiola deden dat in Brussel, prins Filip en prinses Mathilde in de Sint-Baafskathedraal van Gent. “Omdat het traditie is”, zal wellicht de verklaring zijn.
En het volk zelf? Dat houdt zich gelukkig bezig met meer aardse geneugten dezer dagen. Om nog maar te zwijgen van de massale middernachtelijke opkomst voor de verkoop van dat boek dat aanzet tot occultisme en zich dus tot een andere goedchristelijke traditie leent: de brandstapel. Terwijl de machthebbers elkaar eer betonen, kunnen hun onderdanen gelukkig vrij genieten van feest en fictie.

Toch blijft het een wrange smaak hebben, dat zij die het land besturen samenkomen om een katholieke mis te vieren. Van CD&V is dat nog enigszins te verwachten, doch politici die voorstander zijn van een strikte scheiding van Kerk en staat zouden de daad bij het woord mogen voegen en het prijzen van de Here God beter beperken tot de privésfeer. Samen nederig bidden in het huis van God toont dat, of komt op zijn minst over alsof, zij een hogere macht erkennen niet enkel in een opperwezen maar ook in de dienaars ervan. Het geeft toch een andere kijk op de religieuze neutraliteit van de machtshebbers en de instanties die ze runnen.
Het wordt hoog tijd dat politiek en media ophouden met de promotie van het katholicisme. Het hoeft geen voorpaginanieuws te zijn als Gods Pitbull in het land is, terwijl het niet-zo-subtiel weigeren van de toegang van de hoofden van andere religieuze stromingen slechts een fait-divers is. Pluralistisch België? Gelukkig hebben we een degelijke individuele vrijheid, wat heel belangrijk is, doch het betaamt niet voor ’s lands leiders om in jaarlijkse traditie op de knieën te gaan voor de kerkleiders. Foei!