Dit is deels geïnspireerd op iets wat Magister Nemo elders schreef in 2003, maar het verdient een plaats op elk satanisch platform, meen ik.

Vroeg of laat staat iedereen die voor zichzelf het etiket “satanist” kiest en eventueel lid wordt van de Church of Satan voor de keuze om daar wel of niet over te spreken, eventueel tegen zorgvuldig geselecteerde individuen, of zelfs tegen iedereen die het maar wil horen. Of men ondergronds blijft of meer bovengronds wil komen, is een keuze waarvan de voor- en nadelen zorgvuldig overwogen dienen te worden.

Enkele suggesties hieromtrent:

1) Drie mensen kunnen een geheim bewaren, als twee ervan dood zijn en de derde aan geheugenverlies lijdt.

Het “S” woord trekt de aandacht als geen ander, en zal voor roddels zorgen die sneller dan het licht reizen. Oude rotten in het satanisme vergeten soms het krachtige effect van de naam van onze religie. De “normalen” zullen steeds met heftige emoties reageren op deze naam. Het is goed dat in gedachten te houden.

2) Als je besluit “uit de kast” te komen, dan dien je je grenzen te bepalen.

Bepaalde meer radicale vrienden en familieleden zullen zich onmogelijk beginnen te gedragen, tenzij je bereid bent met hen te argumenteren iedere keer je elkaar ziet. Het is belangrijk af te wegen of je bereid bent de rest van je leven oeverloze discussies te gaan voeren met mensen met een gesloten geest.

3) Verwarring.

Houd je op de grond. Kleed je en doe zoals je wilt, maar bespreek religie en filosofie met niemand. Vooral in het Westen hebben we al te vaak het gevoel dat op elke vraag, en zeker een directe vraag, een antwoord gegeven moet worden - mogelijk een restant van hoe onze scholen werken. Dit is echter niet waar, geen antwoord geven is een perfect acceptabel alternatief. Wie hiervan een voorbeeld nodig heeft, moet eens opletten naar hoe politici eigenlijk zelden een antwoord geven op gestelde vragen, maar eerder de vraag vermijden en iets anders vertellen.

Voorbeelden:
Stel dat iemand je vraagt of dat Baphomet medaillon rond je nek geen satanisch symbool is.

Fanatiek bovengronds (niet aangeraden!): “Ja, ik ben een Satanist met een lidkaart! Rot op!”

Geciviliseerd bovengronds: “Dat is het inderdaad. Ik ben een lid van de Church of Satan, en geloof niet in de christelijke duivel of bijbel. Wilde je daarover praten?”

Vermijdend bovengronds: “Dat is het inderdaad, maar ik praat daar nooit over met iemand die zich er niet comfortabel bij voelt. Ben jij zo iemand?”

Ondergronds: “Welk medaillon?” - want je draagt er immers geen. Of: “Wat? Dat meen je niet! Echt?”. Of: “Ik verkoop deze aan goth jongeren. Wil je er eentje?”

Op grondniveau: Geen antwoord (moeilijk voor westerlingen!). Of: “Ik praat niet over politiek of religie”.

Het is van belang over dit soort antwoorden na te denken. Anderen zullen je testen. Leg het examen niet af voor je weet wat jouw antwoorden zijn.