Hoewel Dr. LaVey de helft van The Satanic Bible, twee hele boeken (The Satanic Rituals en The Satanic Witch) en tal van artikels aan magie wijdde, blijkt er een mythe te heersen dat satanisten niet aan magie zouden doen. “Het is maar psychodrama“.

Dr. LaVey maakte een onderscheid tussen Lesser Magic en Greater Magic (vaak in het Nederlands vertaald als Lagere en Hogere Magie). Onder Lesser Magic verstond hij het manipuleren van de medemens, beïnvloeding door in te spelen op de natuurlijke reacties van de mens op kleuren, geuren, vormen, geluiden, bewegingen. En dat niet enkel voor het spel van verleiding; voor gasten speelde LaVey soms op zijn keyboards en demonstreerde zo de invloed van bepaalde tonen en ritmes op zijn huisdieren en… op zijn gasten. Tot op heden behoort Dr. LaVey’s uitvoering van The Mooche tot de beste striptease muziek die ik ken (en jawel, ik heb een kleine collectie). Deze Mooche heeft de juiste sexy ritmes, een tempo dat niet te laag en niet te hoog ligt en vele sinusoide bewegingen suggereert en aanmoedigt, en kent subtiliteit, in contrast met het schreeuwerige lawaai waar stripteaseuses heden ten dage vaak op rondspringen. De reden waarom een satanisch altaar bijvoorbeeld trapeziumvormig is, valt zonder twijfel onder Lesser Magic - hoewel het doel van het altaar in de meest gevallen wellicht Greater Magic is.

Greater Magic kan dan weer omschreven worden als ceremoniële of rituele magie. Kan in groep of solo gedaan worden, en bestaat uit vooraf bepaalde handelingen en het ervaren en vervolgens loslaten van emoties. In groep neemt dit vaak de vorm aan van het ceremonieel markeren of gedenken van een gebeurtenis in de tijd, een versterken van de gedeelde band en identiteit.

Dr. LaVey maakte in The Satanic Rituals nog het onderscheid tussen ceremonies en rituelen. Ceremonies vallen in essentie onder Lesser Magic, maar worden in rituele vorm uitgevoerd. Groepsvieringen zonder expliciet nevendoel. Rituelen, daarentegen, hebben de bedoeling een verandering in de wereld te bewerkstelligen. De emotionele energie die tijdens het ritueel opgeroepen en ervaren wordt, wordt gericht op een gewenst doel. Er is op zijn minst de hoop, de intentie, dat dergelijk ritueel een verandering teweeg zal brengen in het perspectief en de ervaringswereld van degene die het ritueel uitvoerde, een vorm van psychodrama. Maar het kan verder gaan.

“Verandering in de wereld” omvat niet enkel verandering in of van het individu of de groep die het ritueel uitvoert. Magie is ook het verkrijgen van wat men wenst - geld, gezondheid, seks met die blonde, succes, onafhankelijkheid, wraak, noem maar op. Op een manier die volgens conventionele methoden onmogelijk zou zijn, dus los van gedragswijzigingen in de uitvoerder van het ritueel.

Het slagen van zo’n ritueel moet gemeten worden aan de resultaten. Er wordt soms gespot met jonge vrouwen die in een Wicca-distillaat hun heil zoeken en van wie men klassieke pareltjes kan horen als “mijn liefdesspreuk heeft meer rozenblaadjes nodig”. Satanisten zijn realistisch en pragmatisch, en beseffen dat het niet de attributen zijn die voor de magie zorgen. De Balance Factor zorgt ervoor dat de satanist niet gaat zweven en ook in verwachtingen realistisch blijft. Een ritueel om seks te hebben met Bad Pitt heeft weinig slaagkans als je nooit zelfs maar in de buurt van Brad Pitt kan komen, hoe groot je verlangen ook is - en men moet realistisch zijn en de smaak en persoonlijkheid van het lustobject in gedachten houden, en die tot eigen voordeel weten te gebruiken. De essentiële ingrediënten van satanische rituelen staan opgesomd en verduidelijkt in The Satanic Bible, van pagina 121 tot 128. Combineer deze juist, en je kan resultaten verwachten.

Rituelen zijn vaak zeer persoonlijke aangelegenheden, omdat het gezochte vaak juist zeer persoonlijk of intiem is. Wie aan rituelen doet, doet dat vaak alleen, en spreekt doorgaans weinig of niet over behaalde resultaten. Toch is het ook mogelijk om met een groep niet enkel een ceremonie te houden, maar ook een ritueel met meetbaar effect op de buitenwereld. De wil en energie van de aanwezige deelnemers zo te bundelen en richten dat een doel bereikt wordt is wellicht geen sinecure, doch twee publieke voorbeelden zijn zeker te noemen:

Ten eerste, op 08/08/1969. De Church of Satan voert een ritueel uit tegen de anarchie en hypocrisie van de hippiebeweging. De volgende ochtend worden de lijken ontdekt van Sharon Tate, haar ongeboren baby, en enkele huisgasten. Vermoord door de “Family” van Charles Manson, in wat nu bekend staat als de Tate-LaBianca moorden. De weerslag van deze gebeurtenissen wordt algemeen aanzien als het begin van het tenonder gaan van de hippiebeweging.

Ten tweede, op 06/06/2006. De Church of Satan voert in Los Angeles voor het eerst een publieke Hoogmis uit, om het veertigjarig bestaan van de CoS te vieren en tegelijk te spotten met de heersende angst voor het getal 666. Honderd gasten, en hoewel het plan was dat ook buitenstaanders aanwezig mochten zijn, was het evenement in geen tijd uitverkocht in de voorverkoop voor leden. Satanisten vlogen van heinde en ver om aanwezig te zijn op die historische gebeurtenis. De Hoogmis zelf omvatte de drie types rituelen die Dr. LaVey in The Satanic Bible beschreef: Lust, Compassie, en Vernietiging. Ik belicht in dit kader even het Vernietigingsritueel, waar een van de ceremoniemeesters een vloek uitsprak op “de fanatici van de bastaardprofeet van Islam”. Niet lang daarna berichtten media over de dood van Abu Musab al Zarqawi, de verzetsleider van Al Qaeda in Irak. Bronnen tonen aan dat het bombardement waarin al Zarqawi omkwam uitgevoerd werd slechts enkele uren na het ritueel in LA.

Satanische magie, of het nu Greater of Lesser Magic is, gebruikt het ongeziene. “Occult” betekent “verborgen”, en dat is precies waar de satanist zich mee bezighoudt. Dat wat verborgen maar toch waardevol en nuttig is, of het nu minder bekende of onpopulaire ideeën of suggestietechnieken betreft, of manieren om ongezien de Wil te laten gelden in de wereld. Satanisme is duister omdat zij die zich wentelen in het licht van een Verlosser nooit voet in deze duisternis durven zetten, en het is maar beter voor alle partijen dat de witlichters op hun bekende terrein blijven. Satanisten geven de voorkeur aan de Zwarte Vlam, die licht werpt maar zelf ongezien blijft, en laten zich niet verblinden door felle illusies van droomwerelden en verdovende ideeën. De Duivel huist in het donker, verborgen voor de rechtschapen lammeren die niet naar het onbekende durven kijken, en wie geleerd werd dat ook nooit te doen. De satanist noemt Duivel en demonen vrienden en broeders, en gebruikt vrijelijk dat onbekende, voor velen verborgen aspect van de eigen psyche en de wereld om zich heen. “Satanisme vereist studie, geen aanbidding”, sprak Anton Szandor LaVey, en zo is het. Hoewel heel wat over satanische magie publiek gemaakt is, zijn de finesses persoonlijk, en is het niet iedereen gegeven er vaardig in te zijn. De doorsnee mens in onze maatschappij gelooft niet in magie, en zo is het goed. We blijven ongezien zelfs bij volle belichting.

Zijn satanisten zwarte magiërs?

Wees maar zeker.