2007 zou binnen de Church of Satan gekend worden als het jaar van de publicaties. Dit werd op voorhand zo aangekondigd, en de spits werd afgebeten door een boek van de hand van onze Hogepriester, Peter H. Gilmore: The Satanic Scriptures.

Enkele maanden later publiceerde Magister Nemo een eerste verzameling essays die eerder gepubliceerd werden in satanische tijdschriften tussen 1989 en 2000, met de belofte dat er zeker een vervolg op dat boek zou komen. The Fire From Within, Volume I, was een feit. Er komt zeker een Volume II, en daarnaast werkt Nemo nog aan andere boeken, waaronder een boek over magie.

Rond Halloween verscheen een boek van Magister Paradise: Bearing The Devil’s Mark. Magister Paradise is de opzetter van het eerste satanische weblog, en het was met zijn intellect en welbespraaktheid, en zeker zijn eigenzinnige perspectieven en projecten, onvermijdelijk dat hij ook vroeg of laat een boek zou publiceren.

Eind 2007 verscheen op de valreep nog Essays in Satanism van James D. Sass, ook wel bekend als Magister Svengali. Dit lijvige boek werd me deze ochtend overhandigd door de postbode, het paste niet in mijn brievenbus. Hardcover, met stofjasje, 371 pagina’s. Van deze soms controversiële, maar altijd kritische, zelfopgeleide denker verwacht ik uitstekende essays. Het voorwoord van Magus Gilmore liegt er al niet om, Magister Sass zet een standaard die voor vele wannabe’s oncomfortabel hoog is. Toen hij voor het eerst zijn opwachting maakte op het Letters to the Devil forum had hij nog de graad van Priester, maar het verbaasde niemand die zijn schrijfsels las dat deze man de graad van Magister aangeboden kreeg.

Het afgelopen jaar werd met overschot aangetoond dat de Church of Satan zeker niet vergaan is toen Dr. LaVey stierf, maar integendeel gegroeid en versterkt is. Na al de aandacht van de media en het cultiveren van een zekere misanthropie en teleurstelling in zijn medemens, trok Anton LaVey zich meer terug en bleef de Church of Satan meer ondergronds. Toen hij overleed, kweelden bepaalde media en pseudosatanische groeperingen dat de Kerk ten einde was. Niets blijkt minder waar te zijn. De Church of Satan bleef uitzonderlijke individuen aantrekken met ieder een unieke achtergrond, en de waarde van het satanisme als filosofie en religie bleef intact met of zonder de oprichter.

Bedenk dat de auteurs van deze kleine verzameling boeken slechts 4 leden van de Church of Satan zijn, weliswaar niet de minste, maar de CoS is een internationale organisatie die leden en vertegenwoordigers in zowat alle beschaafde landen heeft.

Ik zal hier eindigen met een citaat van Dr. LaVey zelf, dat ook, heel toepasselijk, vooraan staat in Essays in Satanism.

“My advice to the youth of the world is: try to think for yourselves. You may have to put up with certain things, but you don’t have to like them. There will come a time when you be able to vanquish them and enjoy the best life has to offer. You will have to be prepared, however, with logic and perspective, which I trust Satanism will provide.”