Normeel lees ik geen Vlaamse kranten, zelfs niet online, wegens het doorgaans bedroevend lage niveau van de pers in onze regio. Gisteren, echter, werd ik erop gewezen dat er een interessant item in de online kranten te zien was, en na enig speurwerk bleek Het Belang Van Limburg de bron te zijn.

Een “satanische sekte” zou het huis waar Geneviève Lhermitte vorig jaar haar vijf kinderen vermoordde via stromannen willen kopen.

Enig onderzoek aan de hand van de journalist zou verschillende feiten naar boven brengen, waar voor het gemak niet over gesproken wordt. Tot mijn vreugde las ik wel dat er enkele personen op de site van Het Laatste Nieuws lezers probeerden bij te scholen over wat het satanisme wel en niet is, maar wellicht is dat een harde doch weinig productieve arbeid.

Andere kranten namen dit verhaal over, en de media doet zo, voor het eerst sinds enige tijd, weer haar best om satanisme en kindermoord aan elkaar te linken. Terwijl er toch in de basisliteratuur, zelfs online voor journalisten die een boek te moeilijk vinden, duidelijk gesteld wordt: “Do not harm little children“. Satanisme kickt dus niet op kindermoord, wel integendeel.

Laat ons “satanische sekten” alsjeblieft noemen wat ze doorgaans zijn: groepjes van geperverteerde christenen, die nooit de rebelse tienerfase waarin ouders gechoqueerd moeten worden ontgroeien, en christelijke symbolen en afbeeldingen van de duivel gebruiken in hun fantasie en misdaden.

De Church of Satan valt in elk geval niet onder het label “sekte”, en het satanisme kent ook geen sekten. Er is het satanisme, zoals gedefinieerd ende beschreven in de literatuur van de oprichter van de religie, en zoals zijn organisatie, de Church of Satan, die beleeft, en er zijn niet-satanisten die hun eigen fantasie hebben over wat satanisme is, en liever hun eigen waandenken “satanisme” noemen dan de realiteit onder ogen te zien dat hun ideeën gewoon niet satanisch zijn.

Helaas, en typisch, blijft de pers ook helemaal obscuur over wat voor sekte dat dan wel mag zijn, of hoe ze tot de conclusie gekomen zijn dat een dergelijke sekte het beruchte huis wil kopen. Via stromannen nog wel, wat suggereert dat de journalist toch een beetje moeten graven heeft. Of zou het enkel maar om sensatiezucht en “van horen zeggen”gaan, zoals zo vaak in onze kranten?

De opvolging van dit verhaal zal mij benieuwen. Het sprookje van de satanische kinderlijkjesliefhebbers naar boven brengen is wellicht veiliger dan de écht gevaarlijke religies bekritiseren, want satanisten komen nu eenmaal niet massaal op straat om keet te schoppen en auto’s in brand te steken. Integendeel, de Church of Satan veroordeelt crimineel gedrag. Wellicht is dit nieuws voor velen, dus ik stel het maar even expliciet.

In die geest is het wellicht interessant om te vragen of er een wet gebroken wordt als een sekte het huis zou willen kopen?

Wordt vervolgd?