Rev. Jack Donovan, vroeger bekend onder zijn pseudoniem Jack Malebranche (en daarvoor onder nog een andere naam), stelde eindelijk het “vervolg” op zijn boek “Androphilia” voor: Blood Brotherhood and Other Rites of Male Alliance.
Ik moet Androhpilia eigenlijk nog eens grondig lezen, want doordat ik samen met Jack aan Lust Magazine werkte, heb ik zijn visie over mannen en homoseksualiteit van dichtbij zien evolueren in wat uiteindelijk Androphilia werd - en het boek zelf eigenlijk nog maar enkel doorbladerd. Ik twijfel echter niet aan zijn kunnen, en bestelde dan ook zonder aarzelen meteen zijn tweede boek.
Blood Brotherhood is intussen zelfs al gearriveerd, en gaat, zoals de titel laat vermoeden, dit keer vooral om de hechte, doch niet-seksuele, banden tussen mannen. Bloedbroederschap kwam in heel wat tijden en culturen voor, maar er zijn weinig of geen boeken die specifiek dit fenomeen belichten.
Het belooft dus boeiend te worden, en het boek ligt al klaar voor een eerste lezing. Niet bovenaan mijn “weldra te lezen” stapel, maar toch bij de bovenste vijf. Ik ben er zeer nieuwsgierig naar!
Bestellen kan hier: Lulu.com
Bij een nieuw jaar hoort een nieuwe kalender, dat vond ook de “Norwegian Love Muffin” Slesk, de man van 1001 muzikale projecten, die afgelopen Walpurgis met een zak vol CD’s door de Hellfire Grotten liep te zeulen, wanneer hij enkele maanden geleden een oproep lanceerde naar de vrouwelijke CoS leden om een topless kalender te vullen.
En daar is hij meer dan in geslaagd, de respons was vrij groot, dus probleemloos konden 12 maanden gevuld worden, en zonder twijfel is er genoeg potentieel om meerdere zulke kalenders uit te brengen.
De stijl van de foto’s varieert evenveel als de stijl van de dames. Ik was een beetje verbaasd om Shannon Gardner, met wie ik laat in 2008 aan tafel zat, terug te vinden boven de maand januari, maar andere dames waren dan weer helemaal geen verrassing. Er is voer voor wie houdt van getatoeëerde en gepiercete vrouwen met een groot mes in de hand, maar evengoed voor wie houdt van de meer mature vrouw in nylons of geblinddoekt met de handen achter de rug. En er is ook variatie tussen slank en mollig, wat een goede zaak is, want menige satanische man is niet beschaamd om toe te geven dat hij houdt van vrouwen waar wat meer vlees aan zit. Een gevarieerde selectie vrouwen uit de Church of Satan dus, even gevarieerd als de vrouwen die je op straat kan tegenkomen. Alleen een tikkeltje anders.
Al bij al een goed idee, vrij snel in elkaar gebokst, maar eentje waar zonder twijfel een vervolg op komt. De geruchten gaan dat in de toekomst ook een kalender met mannen gemaakt zou worden.
Het enige wat ik jammer vind, is dat de dame die boven mijn verjaardagsmaand hangt niet meteen mijn stijl is. Het best geslaagd vind ik mei en oktober, twee foto’s van een volwassen vrouw in een ietwat ritueel en/of BDSM thema.
Op Slesk’s website staat een overzicht van de dames, maar ik stel vast dat voor het uiteindelijke resultaat toch enkele wissels plaatsgevonden hebben.
Overigens is de kalender ook zeer discreet. Behalve een Baphomet hier en daar op een foto, staan er geen satanische verwijzingen op. Wel zijn de equinoxen en solstices aangeduid, maar Walpurgisnacht of de verjaardag van Anton LaVey bijvoorbeeld niet. Dat laatste vind ik een beetje een minpunt, maar goed, een beetje satanist kent de datum van Walpurgisnacht uit zijn hoofd natuurlijk.
De kalender zelf kan besteld worden via Lulu.com:
Van de hand van Witch Laetitia Mantis:
Vernissage vrijdag de 13e (februari) in Berlijn, meer info op haar site.
Het heeft even geduurd, maar na enkele bugs en upgrades is Magister Ventrue’s Undercroft site klaar voor het publiek.
Undercroft is een social networking website à la Facebook en Myspace, maar dan in de eerste plaats voor en door satanisten. Er is een gratis en een betalend gedeelte, de goede man kan ook niet blijven gratis websites hosten. Letters to the Devil loopt reeds heel wat jaren gratis, het wordt eigenlijk tijd dat er nu eens een compensatie gevraagd wordt. En die is overigens nog altijd zeer klein.
Undercroft werd reeds een tijdje gebruikt en getest door Church of Satan leden, en enkele keren ook voor een groter publiek opengesteld. Dit bracht de nodige problemen en bugs aan het licht, die nu opgelost zouden zijn, en waardoor de site nu officieel gelanceerd wordt. Vandaar nu pas deze aankondiging.
Kudos voor Magister Ventrue trouwens, al meer dan 10 jaar ziet hij het nut en het potentieel van het internet, en brengt hij satanisten virtueel samen, waar vaak ook echte ontmoetingen en projecten -en zelfs huwelijken- uit voortvloeien. Ik spreek ook voor mezelf, dankzij LttD leerde ik best wel wat waardevolle mensen kennen in verschillende landen wereldwijd. Undercroft is een logische volgende stap.
Een collaboratie tussen Priesteres Magda Graham en Magister James Sass: Christian Child Abuse.
Reeds geruime tijd verzamelt Priesteres Graham artikels over dit onderwerp, welke Magister Sass nu verzamelde in een weblog. Uiteraard zullen nieuwe artikels hieraan toegevoegd worden, en zal het blog verdere updates kennen.
Ik vind het een schitterend, zij het gewaagd, initiatief. Reeds lang genoeg worden leugens verspreid over satanisten die kinderen zouden mishandelen, verkrachten, of offeren. Bij deze wordt even in de verf gezet wie er de eigenlijke kindermisbruikers zijn, die systematisch door hun kerk beschermd worden!
“For over forty years, delusional and lying Christians have accused Satanists of committing all manner of atrocities toward children without any evidence. This is ironic considering the pervasive occurrence of prolonged systematic child abuse among the various Christian churches and denominations, and among others abusing positions of trust in the Jewish and Islamic Synagogues and Mosques.
Enough hypocrisy. We all know who the sick, deranged child abusers really are: the sanctimonious frauds of the Judeo-Christian-Islamic traditions.
In fact, you could go so far as to say that child abuse IS a Judeo-Christian-Islamic tradition!
STOP THE MADNESS.”
Magister Sass en Priesteres Graham pakken de nagels waarmee men satanisten tegen de wand wil proberen spijkeren met beide handen vast, en richten ze op de beschuldigers. Ik kan er maar één ding op zeggen:
Hail Satan!
Na de Superhighway to Hell is nu ook Magister Paradise’s weblog in een nieuw jasje gestoken, met de belofte van zijnentwege om er opnieuw actiever op te schrijven. Nu zijn boek gepubliceerd is heeft hij wellicht wat extra tijd om te bloggen. Hij blogt al van voor het woord “blog” uitgevonden was, al sinds het stenen tijdperk van het internet, dus het was slechts een kwestie van tijd voor hij dit medium opnieuw actiever zou opnemen.
De moeite waard om regelmatig een kijkje te gaan nemen.